Net als ik..

De deur gaat open en de lift komt aanzoeven …de deur zwaait open en ik zie de tranen opwellen in zijn ogen.

Voorzichtig wrijft hij over mijn wang …en zegt zomaar ineens ik ben blij dat je er bent .

ik…ik ben bijna 57 en voel mij meer dan welkom.

Mijn hart doet pijn ….eigenlijk draait mijn maag meer dan om en ik zie haar slapend in haar laatste bed, haar doodsbed.

16 en 18….waren ze in dezelfde tijd dat ik die leeftijd had, maar waren nooit een dag zonder elkaar of uit elkaar.

Een heel leven samen.

Dit kettinkje heb ik van mijn kleinzoon gekregen ,hij is zo blij met mij…zijn oma.

Intens tevreden sluit ze weer haar ogen…en valt in een droomloze slaap en haar ene hand omsluit het zilveren hartje en de andere grijpt in de ruimte…naar haar man en naar mij.

Doodstil zit ik aan de rand van haar laatste bed,zij heeft geen pijn en op het moment dat zij dit zegt vraag ik mij af of ik wel besef hoe zeer dit mij doet.

Waarschijnlijk zie ik haar nooit meer en haar ogen verdrinken in de mijne.

Tranen druppelen over onze wangen ….

Waarom ben je zo lief voor mij???

Waarom??

Ik weet het niet.

Een jaar geleden ontsnapte ik aan de dood….niemand weet hoe bang ik was om dood te gaan.

Maar ook niemand weet hoe blij ik was met het mens dat toen voor mij zorgde en mij een slokje water gaf….en mijn hand greep toen ik niet zelfstandig rechtop kon gaan zitten.

Samen houden we haar hand vast.

Ik ben blij dat ik dit kon doen.